КИТОБИ САҲИҲИ МУСЛИМ
Присоединяйтесь — мы покажем вам много интересного
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Комментарии 11
Эй мардум ман ҳам инсон ҳастам қариб аст ки фирстоди Парвардигорам,(Ҳазрати Ъазроил ) маро даъват кунад ва ман иҷобат кунам.( яъне ман аз миёни шумо хоҳам рафт ва аз ин сабаб ) ва Ман дар миёни Шумо ду чизи гавҳарбори бо арзишро мегузорам ки ага шумо ба он ду чанг бизанед ( амал ва пайравӣ кунед ҳечгоҳ гумроҳ намешавед ), якум китоби Аллох ( Қуръон ) аст ки дар он ҳидоят ва нур аст пас онро бигиред ва ба он чанг бизанед ( Зайд бин Арқам (р) мегуяд :Паёмбар (С) моро дар мавриди) китоби Худо ташвиқ ва тарғиб карда ва баъд аз он Пайғамбар (с) фармуданд: Ва хонадонам Ахлибайтам (ро дар миёни шумо мегузорам ва се мартаба Пайгамбарамон (с) дар идома таъкид карадагд ): Шуморо суфориш ва васият мекунам ба АХЛИБАЙТАМ
Шумро ёдовар мешавам ба АХЛИБАЙТАМ !...ЕщёЗайд бин Арқам нақл карда аст ки ҳазрати Мухаммад Расули Аллоҳ рузе дар маконе ки байни шаҳри Макка ва Мадина буд ва онро ХУМ мегуфтанд барои мо хутба хонд ва дар хутбааш Худовандро ҳамду сано гуфт ва ваъз кард ва баъд ( с) фармуданд :
Эй мардум ман ҳам инсон ҳастам қариб аст ки фирстоди Парвардигорам,(Ҳазрати Ъазроил ) маро даъват кунад ва ман иҷобат кунам.( яъне ман аз миёни шумо хоҳам рафт ва аз ин сабаб ) ва Ман дар миёни Шумо ду чизи гавҳарбори бо арзишро мегузорам ки ага шумо ба он ду чанг бизанед ( амал ва пайравӣ кунед ҳечгоҳ гумроҳ намешавед ), якум китоби Аллох ( Қуръон ) аст ки дар он ҳидоят ва нур аст пас онро бигиред ва ба он чанг бизанед ( Зайд бин Арқам (р) мегуяд :Паёмбар (С) моро дар мавриди) китоби Худо ташвиқ ва тарғиб карда ва баъд аз он Пайғамбар (с) фармуданд: Ва хонадонам Ахлибайтам (ро дар миёни шумо мегузорам ва се мартаба Пайгамбарамон (с) дар идома таъкид карадагд ): Шуморо суфориш ва васият мекунам ба АХЛИБАЙТАМ
Шумро ёдовар мешавам ба АХЛИБАЙТАМ !
Шуморо бод ба Ахлибайтам! .
Ба ривочти Муслм дар Сахихимуслим
زَيدُ بنُ أرقَمَ: قامَ رَسولُ اللّهِ صلىاللهعليهوآله يَومًا فينا خَطيبًا بِماءٍ يُدعى «خُمًّا» بَينَ مَكَّةَ والمَدينَةِ، فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ ووَعَظَ وذَكَّرَ، ثُمَّ قالَ: أمّا بَعدُ، ألا أيُّهَا النّاسُ، فَإِنَّما أنَا بَشَرٌ يوشِكُ أن يَأتِيَ رَسولُ رَبّي فَاجيبَ، وأنَا تارِكٌ فيكُم ثَقَلَينِ: أوَّلُهُما كتابُ اللّهِ فيهِ الهُدى والنّورُ، فَخُذوا بِكتابِ اللّهِ واستَمسِكوا بِهِ. فَحَثَّ عَلى كِتابِ اللّهِ ورَغَّبَ فيهِ، ثُمَّ قالَ: وأهلُ بَيتي، اذَكِّرُكُمُ اللّهَ في أهلِ بَيتي، اذَكِّرُكُمُ اللّهَ في أهلِ بَيتي، اذَكِّرُكُمُ اللّهَ في أهلِ بَيتي. (صحيح مسلم: ۴/ ۱۸۷۳/ ۲۴۰۸، سنن الدارميّ: ۲/ ۸۸۹/ ۳۱۹۸ نحوه، مسند ابن حنبل: ۷/ ۷۵/ ۱۹۲۸۵، السنن الكبرى: ۱۰/ ۱۹۴/ ۲۰۳۳۵، تهذيب تاريخ دمشق: ۵/ ۴۳۹ نحوه، فرائد السمطين: ۲/ ۲۳۴/ ۵۱۳)