– Зилә апа, мин куркам, безне кайда алып баралар ул?

– дигәч, Зилә дә шомланып китте. Алдына-артына күз салгалый башлады. Алай-болай шикләнерлек бернәрсә дә юк кебек. Тик, шик йөрәккә бер кереп утырдымы, бетте. Ул үсеп зурая һәм үрчи. Ул да шикләнә башлады. Чынлап та, качып дигәндәй, кайда баралар соң алар? Бөтен кеше тимер юл вокзалы алдына, автобус, такси торган якка чыгып китте. Ә алар бөтенләй кире якка – тискәрегә баралар. Электровоз гудоклары, әле анда, әле монда яңгыраган радиодинамиклардан диспетчер һәм тимер юлчыларның үзара сөйләшкәннәре, әрләшеп кычкырышканнары гына ишетелә. https://tulpar.info/articles/ch-chm-s-r/2026-06-06/hisametdin-ism-gyylev-f-yzulla-povest-8-4711401