Дилбәр БУЛАТОВА.

Тимертау. Хикәя
– Аркагызны йомшартыгыз әле! Мин, тырышып-тырышып, тренер кушкан күнегүләрне ясарга азапланам. Тик көннәр-айлар буе ноутбукка текәлеп утырудан каткан-оешкан муен-умырткалар тиз генә язылырга ашыкмый.
– Нәрсәгәдер борчыласыз әллә?
– Юк, борчылмыйм. – Шулай булгач?
– Гомеремдә беренче тапкыр санаторийга килдем бит. ЛФКда да – беренче, – дип, акланмакчы булам.
– Ә сезгә ничә яшь? – Илле.
Ул көлми. Бары тик, уфтангандай, әйтеп куя:
– Гомердә нәрсә дә беренче була ала... – ди.
Әйе, тренер хаклы. Гомердә нәрсә дә беренче була. Әнә шул беренчесе хәтергә уелып калучан. Аннан барысы да гап-гади бер гадәткә әйләнә дә куя. https://tulpar.info/articles/ch-chm-s-r/2026-06-09/dilb-r-bulatova-timertau-hik-ya-4715546