ЭЙ, ФАРЗАНД

Овозинг кўтарма, ерга бир қара,
Жаннатга ватандир Онанг пойлари.
Қалбига ярама, кунига яра,
Қайтариб беролмас кўзинг сойлари.
Эсингда қолмаган беморлигингда,
Тунларни ўтказган зах ерга ётиб.
Нонушта тайёрлаб ўзи емасдан,
Жеркима "болам",-дер қўйса уйғотиб.
Ҳар куни дазмоллаб қўяр кўйлагинг,
Туфлигинг чангини артиб қўйган ким?
Маҳзун нигоҳига боқиб ўйлагин,
Онангдек меҳрибон бўлолмас ҳеч ким.
Қадоқ қўлларида қадалган хасни,
Майли кипригингда олмагин тортиб,
Эъзозла у олган ҳар бир нафасни,
Кунда бир хабар ол ўзингдан ортиб.
Балки қўлинг калта, ишинг ўнг эмас,
Муқаддас сафарга етмас иложинг,
Энг аввал онангни зиёрат қил, бас,
Шу бўлар Хақ йўлда берган хирожинг.
Эй, фарзанд, эй,бахтли онаси борлар,
Тангри сафингизни асло бузмасин,
Уйингиз чироғин етинг қадрига,
Кеч бўлгач афсуслар дилни эзмасин.