Кеше гомере йолдыз кебек

Атылып яна диләр.
Яна да бик тиз сүнә ул,
Тик көле кала, диләр.
Кеше килә җир йөзенә
Сөелер-сөяр өчен,
Килми йолдыздай бер балкып,
Янар да сүнәр өчен.
Кеше гомере - мәңгелек ут,
Балаларына күчә.
Юккамынни җем-җем килеп,
Йолдызлар яна кичтә.
Туа кеше, яши кеше,
Юллар яра, эзләр сала.
Буыннардан буыннарга
Эше кала, сүзе кала.
//Шәмсия Җиһангирова